درباره عطر

بررسی تاثیر واقعی عطر فرمون‌دار در جذب جنس مخالف

بررسی تاثیر واقعی عطر فرمون‌دار در جذب جنس مخالف

عطر فرمون‌دار تاثیر معجزه‌آسایی برای جذب فوری جنس مخالف ندارد و تا امروز هیچ پژوهش علمی معتبری، وجود یک مولکول شیمیایی مشخص با کارکرد فرمون جنسی در انسان را تایید نکرده است. با این حال، این عطرها بی‌تاثیر نیستند. بسیاری از آن‌ها از ترکیبات حیوانی و مصنوعی گرم (مثل مشک، آمبروکسان و ایزو ای سوپر) استفاده می‌کنند. این مواد با چربی طبیعی پوست ترکیب می‌شوند و بویی شبیه به پوست تمیز و گرم انسان می‌سازند. این بو می‌تواند حس صمیمیت، اعتمادبه‌نفس و جذابیت را بالا ببرد.

بسیاری از تبلیغات عطرهای فرمون‌دار ادعا می‌کنند با دو پاف، هر کسی را در چند ثانیه شیفته شما می‌کنند. این ادعا آن‌قدر وسوسه‌کننده است که خیلی‌ها بدون پرسیدن یک سوال ساده سراغ خرید می‌روند. اگر واقعا مایعی وجود داشت که اختیار و اراده انسان‌ها را از طریق بویایی کنترل می‌کرد، چرا در داروخانه‌ها یا مراکز درمانی به‌عنوان یک داروی تحت کنترل فروخته نمی‌شد و در فروشگاه‌های اینترنتی عطر دیده می‌شد؟ واقعیت بازار عطر جذاب‌تر از این شعارهاست. وقتی لایه‌های بازاریابی را کنار بزنیم و به زیست‌شناسی و شیمی عطر نگاه کنیم، می‌بینیم مغز انسان به بوها چگونه واکنش نشان می‌دهد و کدام رایحه‌ها واقعا توجه دیگران را جلب می‌کنند.

فرمون دقیقا چیست و در طبیعت چه کاری انجام می‌دهد

واژه فرمون (Pheromone) نخستین بار در سال ۱۹۵۹ توسط پیتر کارلسون (Peter Karlson) و مارتین لوشر (Martin Lüscher) تعریف شد. فرمون‌ها سیگنال‌های شیمیایی هستند که یک موجود زنده در محیط ترشح می‌کند تا رفتار یا فیزیولوژی همنوعان خود را تغییر دهد. در حشرات و پستانداران، این سیستم مانند یک سیگنال دقیق و تقریباً خودکار عمل می‌کند.

برای نمونه، پروانه ابریشم ماده مولکولی به نام «بومبیکول» در هوا آزاد می‌کند. پروانه نر این مولکول را با گیرنده‌های شیمیایی شاخک‌هایش تشخیص می‌دهد و از فاصله‌های دور به سمت ماده پرواز می‌کند. در اینجا انتخابی وجود ندارد و یک واکنش غریزی اجرا می‌شود. در موش‌ها، خوک‌ها و بسیاری از پستانداران دیگر، فرمون‌ها تعیین می‌کنند چه کسی جفت‌گیری کند، قلمرو متعلق به کدام حیوان باشد یا کدام نوزاد متعلق به کدام مادر است. داستان از جایی پیچیده شد که شرکت‌های تجاری تصمیم گرفتند همین مکانیزم را به انسان تعمیم دهند.

فرمون دقیقا چیست و در طبیعت چه کاری انجام می‌دهد

چرا بدن انسان مثل سایر موجودات به فرمون واکنش نشان نمی‌دهد

برای فهمیدن این موضوع باید به ساختار بینی و مغز نگاه کنیم. حیواناتی که به فرمون وابسته‌اند، اندام کوچکی در حفره بینی دارند که به آن «اندام جاکوبسون» یا اندام ومرونازال (VNO) می‌گویند. این اندام خط ارتباطی مستقیمی جدا از حس بویایی معمولی با هیپوتالاموس و آمیگدال مغز دارد. این بخش‌ها غرایز، ترشح هورمون‌ها و رفتارهای جنسی را کنترل می‌کنند.

در انسان بالغ وضعیت متفاوت است. مطالعات کالبدشکافی و عصب‌شناسی، از جمله پژوهش‌های تریسترام وایت (Tristram Wyatt)، زیست‌شناس دانشگاه آکسفورد، نشان داده‌اند که اندام جاکوبسون در دوره جنینی شکل می‌گیرد اما پیش از تولد تحلیل می‌رود. در بزرگسالان ممکن است حفره کوچکی از این اندام در تیغه بینی باقی بماند، اما رشته عصبی فعالی آن را به مغز وصل نمی‌کند. همچنین ژن‌هایی که در سایر پستانداران گیرنده‌های فرمونی می‌سازند، در کد ژنتیکی انسان به «شبه‌ژن» (Pseudogene) تبدیل شده‌اند؛ یعنی ژن‌هایی که در طول تکامل خاموش شده‌اند.

انسان در مسیر تکامل وابستگی به سیگنال‌های شیمیایی ساده را کنار گذاشت و به بینایی رنگی، قشر پیش‌پیشانی (مسئول تصمیم‌گیری و منطق)، زبان و فرهنگ مجهز شد. به همین دلیل جذابیت در انسان یک فرمول تک‌خطی شیمیایی نیست. ما با دیدن، شنیدن، خاطرات، استانداردهای فرهنگی و بویایی معمولی درباره جذابیت یک فرد تصمیم می‌گیریم.

بررسی آزمایش تی‌شرت خیس و چهار ترکیب شیمیایی معروف

طرفداران عطرهای فرمون‌دار معمولا به دو دسته آزمایش علمی استناد می‌کنند. نخستین مورد، پژوهش معروف «تی‌شرت‌های عرق‌کرده» است که در سال ۱۹۹۵ توسط کلاوس ودکیند (Claus  Wedekind)  و همکارانش در دانشگاه برن سوئیس انجام و در نشریه معتبر Proceedings of the Royal Society B منتشر شد. در این آزمایش، مردان دو شب متوالی تی‌شرت‌های نخی پوشیدند و سپس از زنان خواسته شد بوی لباس‌ها را ارزیابی کنند. نتایج نشان داد زنان بوی مردانی را جذاب‌تر می‌دانند که ساختار ژنتیکی سیستم ایمنی آن‌ها (کمپلکس سازگاری بافتی یا ژن‌های MHC) با خودشان تفاوت بیشتری دارد. این یک سازوکار تکاملی برای حفظ تنوع ژنتیکی فرزندان است، نه کشف یک ماده جادویی به نام فرمون؛ چون ژن‌های MHC یک امضای بیولوژیکی کاملاً منحصربه‌فرد برای هر انسان هستند و هیچ کارخانه‌ای نمی‌تواند فرمول سازگار با همه را در شیشه عطر بسته‌بندی کند.

مورد دوم چهار مولکول استروئیدی است که در عرق، بزاق و ادرار انسان یافت می‌شوند و نامشان در تبلیغات عطرها زیاد دیده می‌شود:

  • آندروستنول (Androstenol): در عرق تازه وجود دارد و بویی ملایم، کمی شیرین و شبیه چوب صندل یا مشک ایجاد می‌کند.
  • آندروستنون (Androstenone): هنگام قرار گرفتن عرق در معرض هوا و باکتری‌های پوست تولید می‌شود. در خوک‌های نر فرمون جنسی است، اما برای اکثر انسان‌ها بوی تند عرق مانده یا ادرار دارد و فقط درصد کمی از افراد آن را شبیه وانیل حس می‌کنند.
  • آندروستادینون (Androstadienone): مشتق از تستوسترون در عرق مردانه که در برخی آزمایش‌ها اثر ملایمی بر خلق‌وخو و سطح کورتیزول زنان داشته، اما جاذبه جنسی خودکار ایجاد نمی‌کند.
  • استراتترائنول (Estratetraenol): مرتبط با استروژن در بدن زنان. شواهد درباره تاثیر آن بر رفتار مردان ضعیف و متناقض است.

نکته مهم این است که در پژوهش‌هایی که تاثیر این چهار ماده را بررسی کرده‌اند، غلظت استفاده‌شده بسیار بیشتر از مقدار طبیعی آن در بدن انسان بوده است. حتی در همان غلظت‌های آزمایشگاهی، نتیجه فقط تغییر جزئی ضربان قلب یا بهبود ملایم خلق‌وخو بوده، نه اینکه فرد مقابل دلباخته شود.

داخل شیشه عطرهای فرمون‌دار بازار واقعا چه موادی وجود دارد

وقتی عطری با برچسب فرمون‌دار می‌خرید، معمولاً یکی از دو حالت رخ می‌دهد. در حالت اول، که بیشتر در محصولات ارزان‌قیمت بازار دیده می‌شود، شما در واقع یک عطر معمولی یا ترکیب روغنی ساده خریده‌اید که روی جعبه‌اش واژه لاتین Pheromone چاپ شده است. از نظر قوانین رگولاتوری جهانی و سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، عطرها در دسته فرآورده‌های آرایشی قرار می‌گیرند و برخلاف داروها، نیازی به تأییدیه پیش از عرضه به بازار (Pre-market Approval) ندارند. تولیدکنندگان تا زمانی که از عبارات درمانی خاص استفاده نکنند، ادعای کارایی یا اثربخشی فیزیولوژیکی آن‌ها پیش از فروش از سوی نهادهای بهداشتی بررسی و راستی‌آزمایی نمی‌شود؛ به همین دلیل چاپ کلمه فرمون روی شیشه عطر، منع قانونی ندارد و فقط یک ترفند فروشگاهی است.

در حالت دوم، شرکت تولیدکننده از استروئیدهای مصنوعی (مثل آندروستنون سنتزشده در آزمایشگاه) یا ترکیبات شبه‌فرمونی گیاهی و حیوانی استفاده کرده است. در عطرهای باکیفیت‌تر، عطرسازان به‌جای استروئیدهای بدبو سراغ مولکول‌هایی می‌روند که در صنعت عطرسازی «نت‌های پوستی» (Skin Scents) یا ترکیبات انیمالیک (حیوانی) نامیده می‌شوند.

داخل شیشه عطرهای فرمون‌دار بازار واقعا چه موادی وجود دارد

مولکول‌هایی مانند ایزو ای سوپر (Iso E Super)، آمبروکسان (Ambroxan)، هدیون (Hedione) و مشک‌های سفید آزمایشگاهی، موادی هستند که حس عطر پوستی و کشش بویایی را ایجاد می‌کنند. در این میان، پژوهش گروهی از دانشمندان دانشگاه رور بوخوم آلمان به سرپرستی پروفسور هانس هات (Hanns Hatt) که در سال ۲۰۱۵ در ژورنال علمی NeuroImage به چاپ رسید، بازتاب زیادی داشت. آن‌ها نشان دادند مولکول هدیون (با رایحه یاس تازه) می‌تواند گیرنده بویایی VN1R1 را در مخاط بینی انسان فعال کند و از طریق تصویربرداری fMRI مشخص شد این ترکیب، سیستم لیمبیک مغز و هیپوتالاموس را که با ترشح هورمون‌های جنسی در ارتباط است تحریک می‌کند. با این حال، همان‌طور که پژوهشگران مقاله تصریح کردند، فعال شدن یک مدار عصبی به‌هیچ‌وجه به معنی تغییر خودکار رفتار انسانی یا وادار کردن کسی به جذب جنسی نیست و هدیون تنها تجربه‌ای دلپذیر و ملایم از برانگیختگی حسی ایجاد می‌کند.

مکانیزم واقعی جذابیت بویایی و دلیل اثرگذاری بعضی عطرها

اگر فرمون انسانی به شکل جادویی وجود ندارد، چرا بعضی افراد با زدن عطرهای خاص بازخوردهای خوبی می‌گیرند؟ پاسخ در دو عامل است: «حافظه بویایی (اثر پروستی)» و «اثر روانی عطر روی اعتمادبه‌نفس».

پیاز بویایی تنها بخش از حواس پنج‌گانه است که، بدون عبور از تالاموس، به‌طور مستقیم با بخش‌های احساسی و حافظه‌ای مغز (سیستم لیمبیک) ارتباط دارد. وقتی عطری با پایه مشک، کهربا (امبر)، وانیل طبیعی یا چوب صندل روی پوست زده می‌شود، این مولکول‌های سنگین با اسیدهای چرب و گرمای پوست ترکیب می‌شوند. نتیجه بویی است که شبیه ادکلن تند نیست و بیشتر به پوست تمیز و گرم انسان شباهت دارد. مغز فرد مقابل این بو را نشانه آرامش و امنیت تفسیر می‌کند.

شاید واقعی‌ترین پاسخ به راز جذابیت بویایی را پژوهش تیم اس. کریگ رابرتز (S. Craig Roberts) از دانشگاه لیورپول داده باشد که در سال ۲۰۰۹ در نشریه International Journal of Cosmetic Science منتشر شد. در این آزمایش دوسوکور، به گروهی از مردان اسپری معطر ضدباکتری و به گروهی دیگر اسپری کاملاً بی‌بو داده شد و از آن‌ها خواستند چند روز از آن استفاده کنند و سپس جلوی دوربین بنشینند. هنگامی که ویدیوهای بی‌صدا به زنان نشان داده شد، زنان بدون اینکه بتوانند بوی عطر را حس کنند، مردانی را که از اسپری معطر استفاده کرده بودند به شکلی معنادار جذاب‌تر و بااعتمادبه‌نفس‌تر ارزیابی کردند. دلیل ماجرا مشخص بود: مردانی که حس می‌کردند بوی خوبی می‌دهند، زبان بدن بازتر، تماس چشمی محکم‌تر و وضعیت بدنی مقتدرانه‌تری به خود گرفتند. این آزمایش به خوبی اثبات کرد عطر به جای فرمول‌های شیمیایی ماورایی، از طریق تقویت عزت‌نفس درونی شما، رفتارتان را دگرگون و در نتیجه نگاه دیگران را جذب می‌کند.

جایگزین‌های واقعی عطر فرمون‌دار در دنیای عطرسازی

اگر هدف شما از جست‌وجوی عطر فرمون‌دار داشتن رایحه‌ای ماندگار و جذاب است، لازم نیست برای شیشه‌های تبلیغاتی با نام‌های عجیب هزینه کنید. عطرسازی مدرن آثاری دارد که دقیقا بر اساس همان مولکول‌های محرک (آمبروکسان، ایزو ای سوپر، مشک و هدیون) ساخته شده‌اند.

جایگزین‌های واقعی عطر فرمون‌دار در دنیای عطرسازی

عطرهایی که بر پایه این مولکول‌ها ساخته می‌شوند، روی کاغذ تست بوی زیادی ندارند، اما روی پوست گرم هاله‌ای چوبی و نرم اطراف فرد ایجاد می‌کنند که اطرافیان را کنجکاو می‌کند. در عطرهای مردانه ترکیب هل، اسطوخودوس و وانیل گرم در کنار چوب‌ها، و در عطرهای زنانه ترکیب مشک سفید، یاس، وانیل و کهربا معمولا واکنش‌های حسی قوی‌تری ایجاد می‌کند.

برای گرفتن بیشترین بازخورد از این سبک رایحه‌ها، یک نکته مهم را رعایت کنید: عطرهای گرم و جذب‌کننده را نباید فقط روی لباس اسپری کرد. مولکول‌های سنگینی مثل مشک و کهربا فراریت کمی دارند و گرمای پوست به آزادشدن تدریجی آن‌ها کمک می‌کند. اسپری کردن روی نقاط نبض‌دار مثل گودی گردن، پشت گوش و داخل مچ دست باعث می‌شود عطر با بوی طبیعی بدن شما ترکیب شود.

اگر بین عطرهای گرم و مشکی سردرگم هستید، استفاده از دکانت‌های تست پیش از خرید شیشه اصلی می‌تواند واکنش پوست شما را نشان دهد.

امتیاز به این پست
نویسنده: فرهاد کوکائیان - تیم تحریریه نایس بو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *